Inowrocław - www.inowroclaw.pl

Jako małe dziecko, Kasprowicz niespodziewanie wyzdrowiał z choroby, którą uważano za śmiertelną: to wydarzenie postrzegane było w kategoriach cudu, co przypisywano łasce, która miała spłynąć z obrazu świętego Walentego, ale i głębokiej religijności matki poety. Miało to wpłynąć na cały jego późniejszy rozwój duchowy i artystyczny.

Kasprowicz, obdarzony głęboką wrażliwością, swoje pierwsze zetknięcie się z muzyką opisywał jako formatywne dla jego przyszłej poetyckiej wyobraźni: dźwięk kościelnych organów pozostawił go pod ogromnym wrażeniem. W jego najsłynniejszym zbiorze, "Hymnach", powróci także  wspomnienie dźwięku zwykłej wiejskiej piszczałki rozlegającego się nad stawem nieopodal rodzinnej miejscowości.

Edukacja Kasprowicza zaczęła się w szkole w Szymborzu. Wówczas napisał swój  przypuszczalnie pierwszy wiersz, "Bądź Polką" (ok. 1877 r.), dedykowany córce swojego nauczyciela.

Kasprowicz przeniósł się do Lwowa, z którym miał związać się na następne 35 lat.

Następny zbiór poetycki – słynny "Krzak dzikiej róży" (1898) to z kolei oznaka zwrotu Kasprowicza ku symbolizmowi. W tomie pobrzmiewają też echa głębokiej fascynacji ówczesnych artystów tatrzańską przyrodą.

W roku akademickim 1921/22 był rektorem Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

Od 1923 roku zamieszkał na stałe w zakopiańskiej willi Harenda.

Ulubione kwiaty Kasprowicza to nasturcje.

Jan Kasprowicz miał trzy żony: pierwszą była Teodozja Szymańska (małżeństwo krótkotrwałe), drugą Jadwiga Gęsowska (z którą miał dwie córki), a trzecią i ostatnią była Maria Bunin, z którą znalazł szczęście i stabilizację aż do śmierci poety.

• Teodozja Szymańska:
  Pierwsza żona (małżeństwo 1886 r.), które rozpadło się po kilku miesiącach.

• Jadwiga Gęsowska:
  Druga żona (małżeństwo 1893-1901), z którą miał córki Annę i Janinę. Ich związek zakończył się głośnym skandalem, gdy Jadwiga odeszła do Stanisława Przybyszewskiego.

• Maria Bunin:
  Trzecia żona (od 1911 r.), która była od niego młodsza o ponad 30 lat. Zapewniła mu szczęście i wsparcie aż do jego śmierci w 1926 roku.