Najstarsza znana nazwa miasta – Novus Wladislaw – pojawiła się 20 stycznia 1185 roku. Nawiązywała do staropolskiego imienia Włodzisław (Władysław), a słowo „Nowy” mogło wskazywać na związek ze starszym grodem – Włocławkiem.
Od XIII wieku utrwalały się łacińskie wersje: Wladislavia oraz Juvenis Wladislavia („Młody Włocławek”), z czasem uproszczone do Juniwladislavia. W późniejszym czasie doszło do spolszczenia formy do Iuniwłocław, a następnie Inowłocław i wreszcie Inowrocław.
Na przestrzeni wieków miasto funkcjonowało też pod niemieckimi nazwami – Leslau, Jungleslau, a od 1904 roku – Hohensalza (czyli „Wysoka Sól”). Po odzyskaniu niepodległości przywrócono nazwę Inowrocław.
Ze względu na podobieństwo nazw łacińskich, Inowrocław bywał mylony z Włocławkiem – tak stało się np. u Jana Długosza, który błędnie wskazał Inowrocław jako miejsce spotkania królowej Jadwigi z wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego Konradem von Jungingen w 1397 roku. Spotkanie to miało w rzeczywistości miejsce we Włocławku.
Od 2005 roku mieszkańcy Inowrocławia obchodzą Imieniny Miasta, upamiętniając pierwszą historyczną wzmiankę. Obchody odbywają się co roku w styczniu i obejmują koncerty, inscenizacje, wystawy i prelekcje.
%20(1).png)
