Zofia Małasiewicz (1920–1976) – lekarka chirurg, oddana pacjentom i pracy medycznej.
Urodziła się we wsi Przesmyki w powiecie konstantynowskim. Uczyła się w Dubnie, a następnie ukończyła gimnazjum i liceum w Równem na Wołyniu. W 1941 roku rozpoczęła studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, zaliczając pierwszy rok nauki.
Okres okupacji przerwał jej edukację – pracowała w urzędzie kwaterunkowym w Równem, później w szpitalu polowym w Drohobyczu. W 1944 roku została wywieziona na roboty przymusowe do Niemiec. Po wkroczeniu wojsk amerykańskich przebywała w obozach dla polskich wysiedleńców w Bittburgu, Trewirze i Koblencji, gdzie podjęła pracę jako nauczycielka w szkole obozowej.
Do Polski wróciła w 1946 roku. Początkowo nie została przyjęta na studia medyczne w Gdańsku, jednak rok później rozpoczęła naukę od drugiego roku na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. Absolutorium uzyskała w 1951 roku, a dyplom lekarza medycyny – w 1953. Już w czasie studiów zdobywała doświadczenie zawodowe, pracując w oddziale chirurgicznym szpitala powiatowego w Pile oraz w przychodni zakładów sodowych w Mątwach.
W 1953 roku rozpoczęła pracę w oddziale chirurgii Szpitala Miejskiego im. Karola Marcinkowskiego w Inowrocławiu, gdzie pod kierunkiem dra Ludwika Błażka zdobyła pierwszy i drugi stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej (odpowiednio w 1955 i 1958 roku). Uczestniczyła także w kursach specjalistycznych z chirurgii urazowej oraz chirurgii dziecięcej. W latach 1953–1954 pracowała również w inowrocławskim pogotowiu ratunkowym.
Od 1961 roku kierowała poradnią chirurgiczną w Inowrocławiu, a następnie objęła stanowisko ordynatora oddziału chirurgii w szpitalu w Strzelnie. Funkcję tę pełniła do 1976 roku, kiedy z powodu ciężkiej choroby przeszła na rentę inwalidzką. Zmarła 11 maja tego samego roku. Spoczywa na cmentarzu parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Inowrocławiu. Nie założyła własnej rodziny, poświęcając życie pracy zawodowej i pomocy innym.
Źródło: Inowrocławski Słownik Biograficzny, Zeszyt Drugi, red. Edmund Mikołajczak.
Grafika: opracowanie własne na podstawie zdjęcia zamieszczonego w tej publikacji.
